DE NETSPOREN (A)

A | B | C | D | E  | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z

AH! Tjoeb '98: "Ietwat later als de bedoeling was, hier dan toch mijn beloofde bespreking van de TJOEB '98. Deze door Frank van Duyvenvoorde (technicus van Durob Audio, Monte Q en DÉ/THE Winkels/Shop/Studio) stevig aangepakte en opgewaardeerde Marantz CD-38, gaat dus nu door het leven (tot en met 31/12/1998) als de TJOEB '98 en (U raadt het al ?) zal vanaf 1 januari 1999, voorzien van nog meer verbeteringen, TJOEB '99 gaan heten. Maar goed, nu eerst over de TJOEB '98."

"Zo op het eerste gezicht is de speler identiek aan de standaard Marantz CD-38. Echter bij nadere inspectie (even de kap eraf dus) zijn de verschillen toch wel aanzienlijk:

Intern vindt men een komplete buizen-uitgangstrap van een buitengewoon hoge bouwkwaliteit (met een eigen separate voeding); de standaard (nikkel?) uitgangsconnectoren zijn vervangen door verguldde exemplaren en de standaard aanwezige opamp (van zeer standaard kwaliteit) is verwijderd en vervangen door een IC-voetje met een opamp van Burr-Brown(!). Men beschikt zo over een veel betere kwaliteit opamp en men kan eventueel (indien gewenst) vrij gemakkelijk een opamp van een ander merk plaatsen. Duidelijk grote afwijkingen ten opzichte van de standaard Marantz CD-38 dus!"

"Ik heb de TJOEB '98 in diverse configuraties beluisterd -ook enkele malen samen met een aantal op dat moment in de winkel aanwezig zijnde bezoekers- en kon niet tot een andere konklusie komen dan dat wij hier te maken hebben met een "goudhaantje" (en gezien zijn prijs voor de leverancier geen goudkraantje!). Nog niet eerder heb ik een cd-speler in deze prijsklasse en ver daarboven, zoveel muziek horen maken. Er waren verschillende zaken die direkt opvielen tijdens het beluisteren van de TJOEB, zoals daar zijn: de rust, openheid en plaatsing. Dit kwam onder andere goed naar voren met de cd "Bright Blue Gorilla" van (juist) Bright Blue Gorilla. Met name als je bij track 11 de oogjes toe doet, staat Robin Rosenkrantz daadwerkelijk voor je! Of met track 4 van de cd "Temptation" van Holly Cole, je ziet als het ware de gehele bezetting, inclusief de hond, staan!"

"Nieuwsgierig geworden door bovenstaande bevindingen heb ik een fors aantal van mijn cd’s de revue laten passeren en kon niet anders dan genieten van deze speler. Vervolgens ook vergeleken met een paar duurdere modellen uit de MARANTZ serie (sorry hoor) waaronder de CD-63 KI Signature en de CD-17. De verschillen in het voordeel van de TJOEB '98 waren verbazingwekkend en steeds kwam hij (voor ons) als de grote overwinnaar uit de bus. Ik kan nog uren uitweiden over de kwaliteiten van deze speler, maar dat doe ik graag (met her bewijs erbij!) als U eens bij ons langs komt in Weerdinge."

"Zijn er ook minpunten? Jazeker, er is voor ons een heel groot minpunt, namelijk zijn prijs van HFL 799,=. En natuurlijk zijn er nog diverse verbeteringen, zowel elektrisch als mechanisch, toe te passen. Maar zeker niet voor de genoemde prijs! En ik durf mijn kop (of is het: hoofd?) erom te verwedden, dat U uit het gehele huidige wereldaanbod, voor deze prijs geen betere cd-speler-deal kunt maken."

"Ik kan dan ook iedereen die op zoek is naar een muzikale cd-speler aanraden bij een van DÉ/THE Winkels/Shop/Studio eens te gaan luisteren naar de TJOEB '98 (of indien na 1/1/1999, de TJOEB '99!). Kunt U meteen kontroleren of ik wellicht teveel heb gezegd."

"Mijn verhaal is aanmerkelijk korter geworden dan ik gepland had. Enerzijds, omdat ik denk duidelijk gemaakt te hebben dat de geboden kwaliteit onwaarschijnlijk hoog is en anderzijds omdat ik vind dat U zelf maar eens naar deze speler moet komen luisteren en oordelen."

AH! Tjoeb '98: "De smaak van échte high-end CD-kwaliteit voor de prijs van een instapmodel.Get TJOEB-ed!"

"De CD-speler-producerende gemeenschap is een bezig volkje. Het lijkt vastgelopen in een eeuwige strijd tegen de clock. Dat wil zeggen, de crystal oscillator clock en diens inherente problemen met jitter. Verder is er de strijd om de bits, het voortdurende streven naar nóg meer resolutie."

"Vraag: als jitter onderhand gereduceerd is tot practisch onbeduidende niveau's en dynamiekomvang van 120 dB of meer de norm is geworden, waarom klinkt het gros van de-minder-dan exotische CD-spelers dan nog steeds inferieur? En met inferieur bedoel ik hun onvermogen om timbres accuraat weer te geven; hun onvermogen om adequaat het natuurlijke wegebben van noten van echte instrumenten weer te geven; en het ontbreken van het zo specifieke 'opbloeien' bij vocale en orchestrale crescendo's. Met andere woorden: wat heb je aan een CD-speler die een stereobeeld tot voorbij de buren neerzet met rotsvaste precisie als diezelfde speler niet in staat is om het timbre van bijvoorbeeld een Steinway vleugel of een Martin flattop geloofwaardig te re-creëren? Zelfs spelers van een mille of zes presteren het om hierbij de mist in te gaan."

Staart

"De reden? Een hoop CD-speler producenten spenderen een hoop R&D en bakken geld aan ingewikkelde loopwerken, slimme re-clocking foefjes en state-of-the-art d/a converters; maar zoals wel vaker zit het venijn in de staart. Het laatste en meest vitale stadium van het digitaal-analoog proces, i.e. het analoge output gedeelte, is vaak niet meer dan bijzaak in het ontwerp. Niet zelden worden goedkope opamps gebruikt, of onderbemeten voedingen.
Dus, als je je 'digital done right' wil, zoals de slogan luidt, krijg je een tweede hypotheek voor je kiezen, nietwaar? Niet helemaal. Er gloort hoop voor muziekliefhebbers en/of audiofielen met gelimiteerde(re) middelen.
Het is 'n (zelfgecreëerd) metier waarin Tjoeb z'n opwachting maakt. Dit Nederlandse CD-tweaking-team haalde het in zijn hoofd om de kap van een budget Marantz te lichten, de CD 38, en wat te 'rotzooien' met de ingewanden van het ding.
Een blik in het binnenste van de CD 38 bracht al snel de "upgradebility", oftewel de verbeteringsvatbaarheid, aan het licht. Om te beginnen moest de goedkope standaard opamp plaatsmaken voor een fatsoenlijke Burr Brown 2604 die zorgt voor de stroom/spanning omzetting. Vervolgens besloten deze Hollandse jongens om de analoge outputstage ernstig op te waarderen met een paar ECC 88 dubbeltriodes.
Zodoende werden uitsturingsreserve en aansturend vermogen van de output-sectie dramatisch verbeterd. Daarmee ben je en passant de irritante feedback kwijt waarmee je gewoonlijk wordt opgezadeld met standaard opamps."

Headroom

"Een buizen output stage zoals deze heeft uiteraard een eigen voedingsgedeelte nodig; naast het ding dat er al in zit en zich nu alleen maar hoeft te bekommeren om het loopwerk-gedeelte en aanverwante zaken. Gelukkig is er binnen in de CD 38 voldoende ruimte voor de extra trafo, een fors ringkern type, en de buffer-elco's."

"Frank van Duyvenvoorde van het tweak-team: "We hadden ons ten doel gesteld om een instapmodel CD-speler op te waarderen zonder dat de kosten de pan uit zouden rijzen. Het moest allemaal betaalbaar blijven. Ons doel was om de CD 38 te verbeteren op cruciale onderdelen, waarvan wij vinden dat die vaak over het hoofd gezien worden. De buizen outputstage, bijvoorbeeld, geeft de Tjoeb enorme headroom zodat ie moeiteloos de input van de voorversterker kan aansturen".
En inderdaad. De Tjoeb, met z'n prijskaartje van achthonderd piek, mag dan ruimschoots beneden de duizend gulden grens zitten, dat weerhoudt deze 'turbo'-aangedreven Marantz er niet van regelrecht door te stoten naar audiofiele sferen."

Muzikale motieven

"Ik luister hoofdzakelijk via een analoge/volledig-buizen/electrostatische(*) set en in dit 'verheven' gezelschap maakte de Tjoeb zijn entree. Op het eerste gezicht zou alleen een idioot overwegen om een spelertje van achthonderd gulden te laten debuteren in gezelschap van electronica en speakers ter waarde van een halve ton. Totdat je er werkelijk aan gaat staan. Na maanden van intensief luisteren kan ik rustig zeggen dat de Tjoeb de meest bevredigende CD-speler is die ik tot nu toe in mijn systeem gehad heb. De Tjoeb toonde zich gehoormatig superieur aan o.a. een Musical Fidelity, twee Meridian loopwerk/DAC combo's en zelfs een Proceed CDP.
Ik maak geen excuses voor de aanwezigheid van analoog als mijn voornaamste referentie, integendeel. Niet zozeer voor de gebruikelijke, audiofiele redenen zoals bas-impact, lucht om de instrumenten, stereobeeld, detail etc., maar simpelweg omwille van muzikale motieven. Ik ben ervan overtuigd dat natuurlijke timbres, toonhoogte-definitie, expressiviteit in het middengebied en een algehele coherentie van de muzikale boodschap van doorslaggevend belang zijn voor het thuis genieten van muziek. In dit opzicht bleek de Tjoeb een zeer overtuigende ervaring.
Eerlijke, met minimale middelen gemaakte opnamen - en ik bedoel niet die over het paard getilde, gekunstelde 'close-miked' affaires die menig 'high-end' demonstratie degraderen - hadden een presence, warmte en tastbaarheid via de Tjoeb die behoorlijk dicht bij goede analoge weergave kwam en die simpelweg verbazingwekkend was voor een CD-speler in dit prijssegment."

Pianissimo

"Luister naar "Horowitz" op DG (419 045-2) van wijlen de piano-virtuoos en sta versteld van de sound die de oude leeuw uit een Steinway concertvleugel perst. Horowitz klonk, en klinkt nog steeds, zoals niemand anders. De Tjoeb bejegent maestro's bloeiende kleuren met respect, zonder die ellendige, glazig harde laag die veel CD-machines nog steeds toevoegen aan de muziek. Het verrukkelijke pianissimo dat Horowitz als geen ander beheerste, zijn resonerende, angstaanjagende baslijnen in het Chopin scherzo; het is er allemaal.
Micro-dynamiek en doorklinkende noten bleven grotendeels intact, waardoor ik in staat was mijn luistersessies op laag volume tot in de kleine uurtjes voort te zetten, zonder dat kleur en subtiele dynamische schakeringen geweld werd aangedaan. Het moet, vermoed ik, toegeschreven worden aan de Tjoeb's uitzonderlijke outputsectie. Per slot van rekening; menig speler kan opwindend klinken op hoge afspeelniveau's, maar is vaak saai en levenloos op lage niveau's. Hier is analoog nog steeds veruit in het voordeel."

Adembenemend

"Voelt u een oncontroleerbare behoefte om de diepten van de dynamiek te peilen? Wend u dan tot het meest krachtige instrument van alle: de menselijke stem. En sta versteld van Zimmerman's meest recente: "Bob Dylan Live 1966". Een achterstallig document van zijn fameuze Engelse tournee. Het overgrote deel van de akoestische helft van deze dubbel-CD werd door de filmcrew opgenomen met een state-of-the-art Nagra recorder en gevoed met een mono(!) signaal. Deze opname verwijst de veelgehoorde claims dat Dylan niet kan zingen en alleen maar mompelt regelrecht naar fabeltjesland. Goeie god, is dit optreden dynamisch! - met een méér dan behoorlijke zaal-ambiance als bonus. Stembuigingen worden met verbazingwekkend gemak weergegeven. Dylan slingert pijn, woede en volslagen sarcasme naar de microfoon. Doorspekt met het meest verbluffende mondharmonica-spel dat je ooit te horen zult krijgen (Just Like a Woman is een eersteklas voorbeeld). Nimmer gaf de Tjoeb zich over tijdens crescendos of - en hier heb je 't - stortte de soundstage in. Het middengebied van deze speler is puur triode."

"Na mijn tijd met de Tjoeb ben ik gaan waarderen wat langdurige luistersessies me in feite al hadden laten (in)zien: de werkelijke kwaliteit van deze 'bescheiden' speler is dat je CD na CD kunt draaien zonder ooit lastig gevallen te worden door luistermoeheid. Maakt niet uit wát je d'r in stopt. Wat mij betreft is dat de werkelijke vuurproef in digitaal luisteren. Had de Tjoeb drieduizend foppen gekost dan had ie voortreffelijke waar-voor-het-geld geboden. Met een prijskaartje van Hfl. 800,- is deze speler een regelrechte sensatie!"

(*) In deze context gebruikte apparatuur: Denon DP-100M referentie draaitafel met Denon arm; Shure V15VxMR element; Jadis JP 30 buizen voorversterker; Papworth M100 buizen monoblokken; Quad ESL 63 luidsprekers; Nagra mono spoelenrecorder; Siltech interlinks en speakerkabel.

AH! Tjoeb '98: "Een hele belevenis. Om met de deur in huis te vallen eerst wat uitleg over deze cd 38 Tjoeb. DÉ HIFIWINKELS hebben een cd speler op het schap staan die nog geen Hfl 1.000,- kost. Op basis van een Marantz cd 38 is een uiterst muzikaal apparaat gebouwd. Deze low budgetspeler heeft hetzelfde loopwerk als zijn duurdere broers, nl. de CDM 12.1 van Philips. Prima basis dus. U krijgt er nog een afstandsbediening bij. Maar, nu komt het: zodra je de kap verwijdert zie je een blauw gekleurd printplaatje met twee ECC88 (6922) dubbeltriode buisjes. Het gaat om een 2-traps buizenversterker. Voor nadere details verwijs ik U naar electronica- en hobby tijdschriften, waarin de originele print beschreven staat. Dit doet overigens niets af aan het feit dat dit zeer bijzonder is. Deze versie is immers nog nooit commercieel toegepast. Jammer genoeg is de print opgebouwd in SMD techniek. Dit laat weinig ruimte tot experimenteren. De stroomvoorziening om dit mooie buizentrapje aan te sturen komt van een mooie ringkerntrafo. De eigenlijke voeding wordt zo niet extra belast c.q. gestoord in zijn functie, met als voordeel dat het digitale gebeuren minder kans krijgt zich te mengen in het analoge. Aan het einde van de uitgang is in plaats van de originele opamp een beter klinkende opamp geplaatst. Hier kan nog mee geëxperimenteerd worden aangezien deze in een voetje zit. De koper kan zelf nog wat zelf uit te voeren verbeteringen doorvoeren, zoals een betere netkabel en de kast intern beplakken met loodbitumen. Daar gaat de Tjoeb nog beter van klinken. Zelf had ik de bestaande trafo voorzien van een aparte 220 volt aansluiting met een simpel netfiltertje. De voeding voor het analoge gedeelte kreeg gewoon puur "uit de kraan". Bij eerdere probeersels bleek dat de buizen minder dynamisch klonken wanneer deze te smalbandig gevoed werden. Dit is echter niet electrotechnisch onderbouwd, maar puur een gehoormatige conclusie. Inmiddels is het toegepaste filtertje weer verwijderd en is de totale speler via een Copenhagen Transformer Audio netfilter aangesloten. Dit functioneert perfect. In de toekomst wil ik betere bekabeling, mooiere aansluitingen en andere voetjes toepassen."

"Ervan uitgaande dat nu ongeveer bekend is wat er zich allemaal in die zwarte doos afspeelt, wil ik graag wat over mijn ervaringen kwijt."

"Al snel kwam ik erachter dat het geluid op z’n minst opmerkelijk te noemen is. Mijn eigen speler is een Duson CD 100, voorzien van de laatste echte update. Deze speler werd vier jaar geleden gekocht voor Hfl 3750. In mijn zoektocht naar een nieuwere en dus betere speler trof ik de Tjoeb. Ik hoorde in een middag enkele spelers in de prijsklasse tussen de Hfl 3.500,- en Hfl 5.000,-. Teleurgesteld en opgelucht concludeerde ik dat mijn CD 100 het er niet zo slecht vanaf bracht. Als laatste toch even naar de Tjoeb geluisterd. Een vreemd gevoel gaf dat. Een speler in die prijsklasse is normaliter voor een verwende audiofiel als ondergetekende, een tikkeltje te min. Er was echter iets, een soort extra dimensie. Ergens tussen zwart en wit, ja en nee, een en nul. Het omschrijft zich niet zo gemakkelijk. Vooruit, ik noem het muzikaal. Thuisgekomen liet het me maar niet los. Ik heb ‘m dezelfde week nog besteld. Voor de prijs kon ik ‘m niet laten staan. Thuis aangesloten gebeurden er nog meer mooie dingen. Deze Tjoeb bracht ineens leven in mijn set. Hifi-technisch gezien is er best nog wat op aan te merken, maar de muzikaliteit compenseert dit. In de configuratie van mijn eigen systeem klikte het direct. Ik speel met Audio Note ANJ speakers, een Audio SE triode eindbak en een Sphinx PJ 4 mk 1 voorversterker. Alles is Siltech bekabeld. De baas hier in huis is de buis! Deze combinatie klinkt buitengewoon smakelijk, bijna als een culinair hoogstandje. Je houdt ervan of niet. Over smaak valt niet te twisten."

"In een roes van tevredenheid heb ik de Cd 38 Tjoeb overal mee naar toe genomen. Als een messiah van het geluid belde ik vele audio-junks om een afspraak te maken voor een blinde test. Ik had de blauwe doek die bij de Duson speler hoort eromheen gedaan. Zo verhulde ik wat er nu eigenlijk zo mooi klonk. Uiteraard heb ik ook geen prijs genoemd. Zo liep ik niet het risico dat de rechtgeaarde audiofiel dit apparaat op voorhand al niet zou willen waarderen. Bij kandidaat 1 speelde de Tjoeb de sterren van de hemel. Zijn eigen Sphinx pj 9 doorstond met glans het vergelijk met het mysterieuze apparaat. Voor de oplettende lezer: dit zou dus eigenlijk omgekeerd moeten zijn. Opmerkingen als: "klinkt erg goed", "zou ook mijn keuze kunnen zijn" en "klinkt erg goed maar niet echt beter of slechter" enz. zijn klare citaten. Deze hifi-freak kent mij erg goed, dus ging hij ervan uit dat ik met een of andere dure, exotische speler zou komen. Dus wierp hij z’n schild op. Hij was bang dat zijn Hfl 5.000,- kostende stokpaardje het loodje zou leggen tegen ..... Aan het einde van de avond voltrok zich een geweldig scenario: het doek ging open en ....."

"Verbazing is een understatement voor dat moment. In een beladen discussie werden in 30 minuten tijd alle positieve bevindingen teruggetrokken. Bij de daarop volgende kandidaten gebeurde zo ongeveer hetzelfde. Ditmaal verbazing mijnerzijds. Toen ik met een stekende kater de situatie nog eens overdacht, kwam ik tot de volgende conclusie: deze reacties waren exact dezelfde die ik een poos terug alsmaar gaf wanneer ik me bedreigd voelde. Zodra iemand een negatieve opmerking richting mijn toenmalige set maakte. Ik verweerde me toen met allerlei verzinsels en weinig steekhoudende vooroordelen. De arrogantie! Zou het dan toch zo zijn dat het verstand met de jaren komt? Een aantal maanden geleden was ik in het bezit van een stereoset die een totaal nieuwwaarde had van omstreeks dertig mille. Volgens mede-freaks ben ik er met m’n huidige set op achteruit gegaan. En dan te bedenken dat ik nu pas plezier in het luisteren begin te krijgen. Hifi en muziek horen bij elkaar, maar zijn toch zo vaak verwijderd van elkaar. De tijd dat ik me gek liet maken door hifi-tijdschriften is voorbij. Ik weet nu zelf wat ik mooi vind. Ik herinner me nog goed dat ik een gesprek had met Rob Wilms over hifi en high-end. We werden het er snel over eens dat het mogelijk is dat vele hifi sets te hifi klinken. Als je niet anders meer kunt dan analyserend luisteren. Als je constant bezig bent met wat je nu precies hoort en dus niet meer bezig bent met wat er in je platenkast staat, is er iets goed mis. Luister nu eens naar wat er precies gespeeld wordt op dat album. De zwakste schakel in de beoordelende ketting ben je vaak zelf."

"Om toch enigszins beoordelend af te sluiten probeer ik te omschrijven waartoe de Tjoeb in staat is."

"Het geluidsbeeld komt volledig los. Diepte, breedte, hoogte en grootte zijn goed waarneembaar. Terughoudend en toch direct. Het grijpt je dikwijls bij de keel. Tonaal is het dik in orde. Het laag is strak en luchtig. Het midden luchtig, het hoog doortekend. Op vocaal gebied vind ik ‘m een echte winnaar. Ik omschrijf de Tjoeb het liefst als een muzikale omnivoor. Hij eet gewoon uit je hand en is soms ook lekker wild. Bargain of the year, Spitzenklasse 1 etc........ Onnodige uitspraken vind ik. Goede hifi verkoopt zichzelf!"

"Moraal van dit verhaal: Luister eens echt en alleen met je eigen oren, dat lucht enorm op. Luisterrijke groeten en veel succes!"

"Ps: verschillende van de in dit verhaal genoemde audiofielen hebben inmiddels de Tjoeb ook aangeschaft. En wist U al dat de Tjoeb '99 nog eens overtuigend veel beter klinkt dan de versie '98? Voor Hfl 150,- is een upgrade mogelijk. Vanzelfsprekend ga ik dit ook laten doen."

AH! Tjoeb '98: "Zijn uiterlijk: een simpele CD38 van Marantz, die zichzelf aanprijst als zijnde uitgerust met een heuse remote control! De verwachting was laag, de verwondering des te groter! Wonderbaarlijk, dat er uit zo’n kastje zoveel muziek komt. Het grote verschil tussen de CD38 en de AH! Tjoeb '98 zit binnenin dit muzikale wonder. Geen transistoren, maar buizen!!"

Overtuigend?

"Dat is ie zeker. Mijn eerste ontmoeting met de AH! Tjoeb '98 was bij Rob Wilms in DÉ Hifiwinkel Beek bij Nijmegen. Meteen was duidelijk dat deze cd-speler datgene deed waarvoor hij gemaakt was, namelijk het ten gehore brengen van muziek. Ik was direct gecharmeerd van deze Tjoeb en heb hem spoedig daarna gekocht. Thuisgekomen bleef de Tjoeb mij verrassen. Dit moest ik anderen laten horen. Een vriend van mij kwam daarom ‘even’ luisteren naar mijn nieuwe aanwinst. Het ‘even’ duurde echter een paar uurtjes langer".

"Hij was namelijk ook meteen onder de indruk van de Tjoeb '98 en wilde dan ook allerlei soorten muziek horen. Het meest werd hij verrast door het beluisteren van ‘Dance macabre’ door Camille Saint-Saëns (Decca opname). Het enige wat hij toen nog vroeg was: ‘Uhh, is DÉ Hifiwinkel morgen geopend? Deze speler moet ik absoluut hebben, want het klinkt zo overtuigend goed’. Wel heb je ooit! Zo snel had ik nog niemand overtuigd van kwaliteit. Het is hier weer duidelijk een feit dat kwaliteit zichzelf verkoopt. De volgende dag kocht mijn vriend dan ook zijn eigen tubbie".

"Ook de ‘Ouverture Solenelle 1812 op. 49’ van Peter Ilyich Tchaikovsky (Deutsche Grammophon) is een zeer aparte beleving. Een zeer open, gedetailleerd en krachtig geluidsbeeld zette de speler hier neer. Het stuk bevat flinke dynamieksprongen. Gigantisch, zoals deze dynamiek ook inderdaad de kamer in komt. Wat blijft dat spelertje een muziek leveren! Menig cd-speler maakt van zoiets al gauw een grote blubberzooi. Met de Tjoeb bleef de detaillering echter bestaan. Het geluid was breed, diep en vooral krachtig, zonder dat het geluidsbeeld dichtslibde. Na een klein kwartiertje begon het ‘Gothenburg Symphony Chorus’ steeds heftiger, wilder en harder te zingen totdat .¼ mijn adem stokte; een kanonslag!! Niet dat ik dit nog niet kende, maar het kwam er zo krachtig uit dat ik even voor het leven van mijn Görlich woofertjes vreesde. Doordat het stuk steeds heftiger werd, heb ik tot het einde met een hartslag gezeten van zo’n 200 bpm. Ik verwachtte dat het geluidsbeeld door al dit geweld toch in elkaar zou storten. Vreemd genoeg bleef het gehele geluidsbeeld zeer goed overeind staan. Breedte en diepte, is én blijft er tot de laatste noot."

"Zo’n zelfde ervaring zou ik ook moeten krijgen bij ‘Requiem’ van Verdi (Telarc opname). Het stuk ‘Dies Irae’ gaat en klinkt wel fantastisch, totdat je het gevoel krijgt dat er buiten een auto stationair staat te draaien. Heel vervelend is het dan als je de pauze knop indrukt en merkt dat dit verdwenen is. Er is een laag-frequente toon mee opgenomen die mij nog niet eerder is opgevallen met mijn duidelijk verouderde (maar toch niet al te slechte) Philips schijfjesdraaier. Je krijgt het gevoel dat je weer terug bent in het land der platenspelers (positief bedoeld). Alleen jammer dat ik geen subsonic filter op mijn Audio Analyse heb. Je komt ook niet iedere dag een cd speler tegen die, ook in het ultra-laag, echt alles laat horen."

"Paul Simon’s ‘Graceland’ is ook weer leuk om te beluisteren. Met name het nummer, ‘Homeless’, waar Ladysmith Black Mambazo samen met Paul Simon speelt. Het is me nu eindelijk duidelijk waar iedereen staat. Ik hoef nog niet eens mijn ogen dicht te doen om deze voorstelling te kunnen krijgen."

"Vinyl liefhebbers zullen waarschijnlijk ook wel oren hebben naar de AH! Tjoeb '98. Top-cd spelers zijn namelijk vaak onbetaalbaar en dan geven ze nog dikwijls het gevoel dat de platenspeler beter is. Dit zal voorlopig nog wel zo blijven. Als je echter naar een Tjoeb '98 zit te luisteren komt het digitale toch wat dichter bij het analoge te staan. De cd-tjes die altijd aan de scherpe kant klonken (vooral oudere opnames) zijn op de Tjoeb '98 toch best acceptabel en zeker zo verrassend. Zo heb ik een paar van mijn oude cd’s weer voor het eerst kunnen beluisteren. Zoals bijv. Denim and leather van Saxon, Rage for order van Queensryche, For rockers, ravers, lovers and sinners van Pure Cult en ga zo maar door. Leuk toch, en dat voor maar ¦ 800,-."

De sceptici

"Veel fabrikanten en hifi-freaks met dure cd-spelers in hun bezit zullen zich niet makkelijk laten overtuigen. De AH! Tjoeb '98 is te goedkoop (nog geen ¦ 1.000,-) om te kunnen (mogen?) concurreren met hun (vele malen duurdere) cd-spelers. Laat de Tjoeb maar eens niet zien, alleen maar horen. Hierna zal menig muziekfreak zeer positief zijn. Als het doek wordt opgehaald en de Marantz met zijn bescheiden uiterlijk tevoorschijn komt, dan komt ook het commentaar los, logisch toch? Hoe zou jij je voelen, als je na een romantische avond met een mooie vrouw er achter komt dat het een travestiet is! Nu is dit wel erg sterk uitgedrukt, maar je zult je zeker net zo belazerd voelen."

"Vind je het bezwaarlijk dat er een goedkope Marantz tussen al je dure, zuur bij elkaar verdiende spullen staat, dan is er wel een oplossing. Een nieuw kastje, een chiquer loopwerk en vooral zeer exotische bekabeling doen wonderen. Het probleem is alleen dat het dan niet meer mogelijk is om de enige kwaliteits cd-speler onder de ¦ 1.000,- aan te bieden en dat is nu juist de charme van de AH! Tjoeb '98!"

Tot slot

"Er zijn natuurlijk tal van mogelijkheden om de Tjoeb '98 verder te modificeren. Denk maar eens aan buizenkoelers, keramische buisvoeten met verzilverde contacten, buizen die gematched zijn, E-kern voedingstrafo’s voor meer muziek en minder techniek, hoogwaardigere elco’s, zilverdraadjes, andere opamps en ga zo maar door. Prachtig, maar druk je dan de prijs/kwaliteit niet sterk in elkaar, want wat is nog wijsheid? Zelf zal ik wel de '98 versie naar de '99 versie laten opwaarderen. Hierna kan ik altijd nog bepalen of het nog zinvol is om de sterkste schakel in mijn set nog sterker te maken. Mogelijk kan beter één van de zwakkere schakels in mijn set worden vervangen/opgewaardeerd."

"Mijn ervaringen met de AH! Tjoeb '98 zijn in ieder geval zeer positief. Verder raad ik iedereen aan ook eens de uitwerking van deze speler persoonlijk te ervaren. Al is het maar om te proberen, want dit is vol overtuiging het proberen waard!"

AH! Tjoeb '99: "The reinvention of the term ‘Bargain’. Marantz itself has always chosen more expensive versions of their CD-players, serving as a foundation for more beefed-up versions, known as Special Editions. Copper plated sub-chassis, carefully selected capacitors, specially insulated clock-crystals, discrete opamps, ought to make the difference compared to lesser contenders. Yes, they really sound better and they still constitute great value for money! Unless Marantz really overlooks some stages in their circuit-topology, taking the cheapest CD-player available in their catalogue for modification and expecting this player to beat players costing four times as much, would seem ridiculous! Enter the AH/Huismerk Tjoeb! A high-quality tube section is added to a Marantz CD-38! No, not those light bulbs, visually enlightening some parts of a circuitry, but real ECC-88 dual triodes mounted on a separate PCB, driven by a dedicated toroidal transformer added to the most simple and cheapest Marantz available! A funny acronym Tjoeb (pronounce in English: tube) was chosen to serve as a contrast to esoteric sounding names like KI signature! That’s what I call understatement and that’s exactly what it’s meant to be."

"This is the main reason, why we had to take a CD-38’, Frank van Duyvenvoorde, the father of the Tjoeb explains. ‘More expensive players don’t leave any space for such dramatic modifications’. Moreover, it’s less difficult to re-route signal-paths with a simple-designed mass-market player, as it is with players consisting of higher-quality transports and discrete circuitry. Outside, nothing betrays the high sound-standards you can expect. Build quality is as with the original Marantz CD-38 and at even the same price point probably some sturdier looking players can be obtained. The CD-38 does not even have a digital output (however this can be added for an additional $ 25,-), but who cares? I don’t. Only after hooking up a Tjoeb to the rest of your equipment, the real qualities of this player begin to emerge. But beware, all valve-based equipment will take some time to burn-in, and this player is no exception to this rule."

"The Tjoeb was originally auditioned in its ’98 design, but later on I switched to the ’99 edition, the latter being the basis for this review. Loudspeakers used were Sonus Faber Concertino and Signum, Linn Kaber LS500, Aerial Acoustics 10T and my own Proac Response 2.5. Amplification comprised a Krell KAV-300i, Linn Majik & LK-100, Conrad-Johnson PV-10AL, Electrocompaniet AW180M and even a 15 year old Yamaha amplifier! Cabling varied from cheap $10,- p/meter loudspeaker cable, Symo Interlinks to Transparent MusicWave & MusicLink Ultra. I think it’s extremely important to review this kind of equipment using both very affordable equipment as well as more expensive High-end equipment. In this way you can judge whether some intrinsic qualities not only emerge with dearer pieces of gear, but also are still audible with more down-to-earth equipment. For this review I can only say that this judgement speaks in the advantage of the ‘Tjoebed’ CD-38!"

"First impressions are of a player that is both highly communicative and dynamic sounding, especially compared to the laid-back presentation of my own Teac VRDS-10. After some days of continue repetitive playing, things began to settle down and considerable ease and smoothness were added. This player gives natural bloom to human voice and at the same time portrays crescendos with real force. Threedimensionality isn’t restricted to the location of individual instruments in the sound stage, but instruments themselves are painted in life-like proportions. A trademark of high-end playback! An excellent example of this is Sinead O’Conner’s performance of ‘Don’t cry for me Argentina’ (from: Am I not your girl?). Sinead’s voice sounded like melting ice!"

"Bass had real punch and authority and sounded immensely coherent. On Massive Attack’s Mezzanine the sloppy bass of some cheaper players could easily mess up the soundstage. With the Tjoeb this CD was a joy to listen to. Bass-lines slammed along whilst maintaining enough separation with the rest of the sound-spectrum to keep it from deteriorating human voice or melody-lines. Nowadays’ popular recordings tend to be bottom-end heavy and every piece of equipment that doesn’t over-emphasise this, is very welcome."

"This player is very revealing without being too unforgiving towards lesser or older recordings. Maybe this is inherent to tube-like distortions. These kinds of distortions are certainly measurable, resulting in tube-equipment being almost always inferior in this aspect compared to solid-state components. However the side effect seems to be a more enjoyable and revealing sound. It’s nevertheless peculiar that (older) recordings that are known to be recorded using tube recording-equipment still sound more listenable while also being reproduced through valve-equipment!"

"Take for example the DCC’s 24-karat gold-disc version of L.A. Woman from the Doors. DCC states that a special ‘tube reproducer’ is used during the mastering process. Reproducing this CD through the Tjoeb simply gave me the impression that I was listening to none-digital equipment, like a good turntable!"

"Pace, timing and rhythm were excellent and a revelation compared to most players costing $2000 or less. On Terry Callier’s TimePiece (is this coincidence or not?) one of the songs is Lazarus Man, an old biblical story. Terry Callier more or less recites this story, while the music sometimes grows and climbs to a climax and then suddenly declines. The real and intense drama of this song is expressed in a magnificent way. On the CD Moon Safari from Air, the special atmosphere really blossoms and made this music mainly consisting of electronic instruments come to live. Another great CD I recently bought is BB Kings Deuces Wild. On this CD the King of Blues has recorded several duets with some famous artists like Bonnie Rait, Eric Clapton, Tracy Chapman, The Rolling Stones and even rapper Heavy D! This music played on the Tjoeb made my system threw a beautifully deep soundstage with a conspicuous solid bass line and a great layering of instruments and voices."

"Going very, very loud, the Tjoeb really began to swing. Especially Metallica’s newest CD Garage Inc. was simply breathtaking. Am I Evil? Really had marvellous separation between voices and instruments, like guitars and kick drums. Talking ‘bout kick drums. Take time to hear the band’s cover of Queen’s Stone Cold Crazy. You can’t get bass any faster than this. The Tjoeb really cooked, without sacrificing its treble characteristics. This really is the reason why I like the combination of tube equipment in conjunction with solid-state power amplification."

"Going Classical, the Tjoeb also excelled in soundstaging and dynamics. Aaron Copland’s Billy the Kid on ‘An American Panorama’ (Dorian DOR-90170) had great contrasts between minuettos and crescendos, combined with a crystal-clear see-through transparency. Although this recording consist of a broad range of musical instruments, every individual instrument retained its natural characteristics."

"One of the most remarkable recordings of the last few years is strange enough a combination of the music types mentioned in the previous two paragraphs (Classical and Metal). I’m talking about Apocalyptica, a Finnish band playing metal on four cellos! Especially their CD Inquisition Symphony is a splendid recording and very demanding material for your equipment and ears. The Tjoeb never gave in! On every listening volume, whether inherent to recording or playback level, the sound never became harsh or fatiguing! With the Tjoeb I never got an unnatural favour towards a particular kind of music. This is an essential indicator when deciding which equipment to buy and which not! "

"After having heard the Tjoeb I’m absolutely convinced that almost every manufacturer contending the so popular $400 - 500,- CD-player market area, makes more or less (in) different decisions in relation to their design process than those that lead to optimal performance. Of course, numbers do count at this price-point. The consequence is that priorities tend to be given to more commercially interesting factors, like looks and gadgets like faders and dimming Liquid Crystal Displays. The Tjoeb is the ultimate proof that a $450,- player that’s ‘purely designed-by-sound’, can outperform most players costing $1500,- or even more. My three four year old Teac VRDS-10, in a highly appreciated and accepted modified version, costing a mere $1500,- in those days, was outperformed in every area! The Tjoeb is even less expensive than the first CD player I once owned, which couldn’t exactly be delineated as an audiophile product! "

"It is very, very hard indeed to be critical about this product. Major areas of criticism really had nothing to do with the sound and could easily be explained considering the ridiculous low price! I can really say nothing else than that this player simply is too cheap considering its performance. I’m sorry to say this, but I can’t find any reason investing $2000 in a CD player when it’s almost certainly beaten by this, this…. Monstrous Thing!! Unless you don’t care about sonics at all and you only want to visually impress your friends with players weighing at least 20 kg! It’s really the triumph of simplicity that prevails over meticulous construction we used to see in most high-end contenders."

"It’s a shame it’s only sold in The Benelux (Belgium, Netherlands, and Luxembourg) although I heard that the "Tjoeb"-people are working very hard on an export-version! But if you cannot wait for that, you can always come over and visit our country and buy one locally! Or have it sent by mail or UPS. And please, excuse me for putting an exclamation mark at the end of almost every sentence in this review. I really can’t help by doing so!!!!!"

AH! Tjoeb '99: "Een cd speler voor Hfl 899,-. Kan dat wat zijn?"

"Marantz maakt al jaren cd spelers voor dit geld. En ook nog van zeer behoorlijke kwaliteit. Sterker nog: voor een cd speler in de prijsklasse tot Hfl 1.000,- moet je zelfs bij Marantz zijn. Dit is niet alleen mijn mening. Lees de bladen er maar op na. Het is dus zeer goed mogelijk om voor die prijs iets aardigs te vinden. Sinds kort is er echter wel iets héél bijzonders te koop voor Hfl 899,-: de AH! Tjoeb '99."

"De AH! Tjoeb '99 is een cd speler gebaseerd op de cd38 speler van Marantz. De d/a omzetter van deze speler is -zeker voor het geld- van een aanvaardbaar goede kwaliteit. Het gebruikte transport van de Marantz cd38 komt van "moeder Philips" en wordt door vele fabrikanten in veel duurdere machines toegepast. De beperking zit hem natuurlijk in de behuizing -dat kan niet anders voor het gevraagde geld- en bovenal in de analoge eindtrap. Dat is overigens het geval bij de meeste spelers, zelfs al is hun prijs aanzienlijk hoger."

""Onze" Frank van Duyvenvoorde -die al een tiental jaren allerlei elektronische beroemdheden voorbij ziet komen, ze controleert en indien nodig opereert en repareert- en Herman van den Dungen -die al bijna 25 jaar "op scherp staat" om beslag te leggen op alles wat kwaliteit van produkt en dienstverlening kan verhogen- hebben hun krachten gebundeld om van de genoemde Marantz cd38 de eerste hoogkwalitatieve buizen cd-speler onder de Hfl 1.000,- te maken. Beider inspiratie heeft er iets bijzonders van gemaakt. Zolang de kap erop zit zijn er weinig waarneembare verschillen. De goede "kijker" zal hooguit de vergulde uitgangsbussen opmerken en het "AH! Tjoeb '99" stickertje. Echter eenieder die een schroevendraaier vast kan houden, nodig ik uit om de kap er af te halen en de verschillen te zoeken!"

"De met standaard goedkope (hallo, het is de goedkoopste speler uit de Marantz-reeks!) opamps uitgeruste uitgangstrap is vervangen door een nieuwe print waarop 2 buizen pronken. Deze print wordt apart aangestuurd door een ringkerntrafo. Het transistor-mutingsysteem (wat er voor zorgt dat er geen gevaarlijke knallen over je luidsprekers te horen zijn bij het aan- en uitschakelen) is vervangen door een goede relaisschakeling. Er zitten betere uitgangsconnectoren aan en dat deel van de bekabeling wat belangrijk is voor het geluid, werd sterk verbeterd. Verder is de standaard opamp vervangen door het beste exemplaar van "master" Burr Brown."

"Pas echt boeiend wordt het natuurlijk als je gaat luisteren. Wat mag je verwachten van een Marantz cd38 met al deze modificaties? Is het een wolf in schaapskleren? De manier om hier achter te komen is ‘m te vergelijken met cd-spelers in verschillende prijsklassen. Samen met klanten heb ik dit al meerdere malen gedaan. We stuiten dan voortdurend op dezelfde sterke punten:"

"Het middengebied en het hoog zijn aanmerkelijk beter dan spelers in de prijsklasse tot zo’n Hfl 4.000,-. Alles klinkt luchtiger, schoner, dynamischer en analoger. Luister maar eens naar klassiek, bijvoorbeeld het Scottish Ensemble met "Depart In Peace" op het Linn label. Dit nummer begint met luide violen. Veel cd-spelers geven dit dun en scherp weer. De AH! Tjoeb '99 laat de boventonen erg goed horen, waardoor de violen veel meer als violen klinken. Ook is de ruimte om de instrumenten heen duidelijk aanwezig. Voor dit effect moet je doorgaans toch wel enkele duizenden guldens meer uittrekken. Op hetzelfde cd-tje staat het bekende "In A Sentimental Mood" door Tommy Smith. Velen zullen dit nummer kennen als de herkenningsmelodie van de voorleesprogramma’s van Simon Carmiggelt. De saxofoon klinkt hierop met de AH! Tjoeb '99 zo realistisch dat je de neiging krijgt om spuug op te gaan dweilen. Wat dacht je van de schitterende cd "Into The Labyrinth" van de helaas ontbonden formatie Dead Can Dance? Deze opname is in een kerk gemaakt (Brendan Perry woont overigens in deze kerk). De opname is werkelijk schitterend. Met de AH! Tjoeb '99 worden de afmetingen van de kerk als het ware zichtbaar. Ook de stem van Lisa Gerrard is met al haar dynamiek veel vloeiender en vanzelfsprekender dan op veel andere spelers."

"Zo langzamerhand bekruipt je dan toch het gevoel iets bijzonders in huis te hebben. Een muziek- instrument met een wel zeer speciale prijs-kwaliteitverhouding en dat maak je echt maar weinig mee, ook al proberen vele advertenties je dikwijls andere dingen te laten geloven. In dit kader bezien, is het niet zo verwonderlijk dat mensen vanuit het hele land de AH! Tjoeb '99 komen beluisteren en tot heden eigenlijk altijd daarna kopen. Ook van ver (Canada, USA, ja zelfs Indonesië waar de Marantz cd38 geproduceerd wordt) worden er allerlei constructies bedacht om toch maar aan een AH! Tjoeb '99 te kunnen komen. Het klinkt vreemd, het klinkt ongelooflijk, het klinkt ongeloofwaardig, het klinkt ……….. (vul zelf maar in), maar ben je op zoek naar een muzikale cd-speler in de prijsklasse tot zo’n Hfl 4.000,- vergeet dan de AH! Tjoeb '99 niet. Hij klinkt namelijk meer dan GROOTS voor de gevraagde prijs van nog net geen negenhonderd gulden!!!! Bedenk ook eens wat een geld je ineens over hebt voor ander componenten! Geruchten gaan dat Frank momenteel in een Marantz PM66SE zit te "poeren"."

Bijzonder "buiten(net)sporig! Via het antiek telefoonmedium vond het volgende gesprek plaats tussen een van de hifiwinkel-medewerkers (Robert Beurkens) en een medewerker van een collega (=concurrent) hifi-dealer:

"Ik heb een leuke cd-speler van jullie gehoord. Een Marantz CD-38 Tjoeb."
Robert: "Zo, en vond je het iets?"
"Ja, het klonk erg goed, het swingde enorm!"
Robert: "Leuk om te horen. Ik zal je Frank even geven, dan kun je het er verder met hem over hebben".

Als de concurrentie zo spreekt over over onze Tjoeb '99, dan moet het -zeker voor die prijs- toch wel een heel bijzonder ding zijn!

A | B | C | D | E  | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z

© Copyright 1997 Hifi Notes
Alle rechten voorbehouden
Bijgewerkt op: juli 12, 1999