KRELL
SACD STANDARD


Achter de schermen en, over de "dynamiek" van eigenaar D’Agostino gehoord hebbende, zeker niet in alle rust, blijkt het Krell r&d team voor de goegemeenschap een audio-only SA cd-speler te hebben ontwikkeld. Deze speler is uitgebracht in de KAV serie waarin ook de nieuwe geïntegreerde KAV 400xi versterker onlangs werd gepresenteerd. De SACD Standard speler is een kloeke verschijning : 43 cm breed en ca 15 cm hoog. Aan de achterzijde treffen we naast de gebalanceerde uitgangen voor stereo-aansluiting ook nog 6 single-ended uitgangen aan voor multi-channel audio toepassing. Tevens zien we daar een optische en een coaxiale digitale uitgang, een 12 volt voor stand-by aan/uit schakeling via Krell versterkers en tenslotte de hoofd aan/uit schakelaar.

De voorzijde heeft, naast het grote display en de centraal geplaatste cd lade, tal van bedienings-knopjes. Behalve de gebruikelijke play/forward/stop etc, zijn ook de numerieke toetsen weer terug. Ook treffen we een filter schakeling met voor PCM cd 's 2 en voor SA cd’s 4 schakelstanden. Alle bedieningsfunkties zijn als vanzelf ook met de bijgeleverde creditcard-achtige afstandbediening mogelijk. Andere afstandbedieningen met RC-5 code zijn voor deze speler niet meer toepasbaar. De KAV lijn is leverbaar in zwart of zilverkleurig (mat) aluminium met hoogglans chroom accenten op de "hoeken" voor zover je dit bij softline kunt zeggen.

Het klinkende resultaat ....

Ik had al eerder de eer om het eerste apparaat in Nederland te leren kennen. Tijdens een proefplaatsing in een Krell/Wilson Benesch/Transparent systeem viel me direkt het "andere" Krell geluid op.Een aantal jaren geleden ingezet met de FPB eindversterkers ging deze fabrikant over naar een minder "zakelijke" klank. Dit karakter ervaren we ook met de KPS 28c en de KPS25sc topklasse spelers, maar is nu ook bereikbaar en in de lagere prijsregionen. Zoals gebruikelijk heb ik de speler eerst 3 weken laten wennen aan z'n nieuwe onderkomen voordat ik er een definitief oordeel aan kan / mag geven. Opgesteld in het Solid Steel 6.4 audiorack is de speler middels een Transparent ULTRA gebalanceerd (BMLU) MM versie verbonden met de AUDIA FLIGHT PRE/FLIGHT 50 voor- en eindversterker. In eerste instantie zijn de VIENNA ACOUSTICS BEETHOVEN luidsprekers aangesloten. Voor het geld -EURO 2.900,- per set- een droom van een luidspreker. Zeer strak in de lage tonen, een grote ruimtelijkheid en fijnzinnig hoog, gevat in een zeer slanke, mooi afgewerkte behuizing. Ter vergelijk heb ik de COPLAND CDA 822 en de MARANTZ SA 17 S1 spelers bij de hand. Zij die mij of mijn verhalen kennen, weten dat ik mijn bevindingen doorgaans vanuit de klassieke hoek benader. Helaas kon ik bij mijn leverancier nog geen klassieke SA cd's vinden waar ik vrede mee kon sluiten, dus heb ik pop en jazz gebruikt voor SA en cd’s van allerlei voor PCM.

Harry Connick jr. (SA) laat ik swingen met Recipe For Love. Dit swingen gaat voortreffelijk in de Krell SACD standard. De big band wordt zeer puntig "neergezet" met prima 'drive' in de rythmesectie, het koper met zeer veel 'bite' en de stem van Harry Conninck perfekt gearticuleerd. Van dezelfde cd draai ik de track A Nightingale Sang in Berkeley Square, een schitterende ballad met zeer fraai contrabaswerk. Dit is een echte SA cd-enkellaags dus deze kan ik niet in de Copland kwijt. Hier mag dus e Marantz zijn kunnen tonen.Deze mist in dit direkte vergelijk met de Krell echter vooral de toegangkelijkheid en informatie in het hoog. Ook wanneer ik de Krell single ended aansluit met een Transparent Music Link Super -de Marantz heeft geen gebalanceerde uitgangen- dan is het voordeel nog steeds royaal in de richting van de Krell.

Op Challenge jazz verscheen een zeer knappe SA cd van Harmen Fraanje. Absoluut wereldklasse en ook nog eens knap opgenomen.De voor mij tot dan onbekende girarist Nelson Veras is een openbaring. Samen met Fraanje op piano, Matthieu Chazarene op drums en zeer stuwend baswerk van Hein van de Geyn, ervaar ik een buitengewoon makkelijke toegang tot de diverse nieuw gecomponeerde jazznummers. Up tempo en ballads wisselen elkaar af en zorgen van het begin tot het eind voor een spannende cd. Een werkelijk prachtige volle gitaarklank, bekkens die nu eens een keer niet lijken op ontsnappend stoom en basspel waarin elke variatie in de linkerhand moeiteloos is te volgen. Deze hybride SA cd is ook op de Copland en de Marantz ter vergelijk te beluisteren. De Krell wint hier met een duidelijk grotere ruimtelijke afbeelding en door een mooier en precieser hoog. De Marantz moet hier passen. Deze lijkt wat 'suf' in dit vergelijk, terwijl de 'ruimte' ver achterblijft bij de Copland en de Krell.

Pink Floyd dan maar. Dark Side of the Moon in de nieuwe SA versie. Daar dit stevigheid pur sang is zijn de Vienna's vervangen door de Sonus Faber Cremona. De eerste 2 tracks draai ik eigenlijk nooit. Ik vind ze te gedateerd klinken. LP, cd of SA cd, het maakt niet uit, maar vanaf track 3 ... laat maar komen.De winst is ook hier zonder voorbehoud voor de Krell. Tracks als Breathe, Time en Money laten via de Krell het meeste detail horen.

Een andere "smacker" is de Analogue Productions SA cd All my Life van Jimmie Lee Robinson. Blues in de pure vorm. Gitaar, 'smoelschuiver' ongelooflijk direkt en intiem. Perfekt op de Krell, iets dunner op de Copland en ook hier weer de Marantz achteraan in de rij. Maar als U voor het iets warmere geluid van de Marantz zou kiezen heb ik daar alle vrede mee.

Ook maar eens wat normale cd's beluisterd. Antonio Forcione, de huisgitarist van het NAIM (electronica) label. Flitsend snel, en als je hem life ziet/hoort, zeer spannend. Wat 2 handen kunnen is soms ongelooflijk en van zijn life-cd beluister ik: I heard it through the grapevine, jawel het Marvin Gaye nummer. Het wordt in een zeer strak ritme gespeeld en 'barst' van de microinformatie.Toch kies ik met deze cd de Copland als de muzikaal meest correcte.

In de nieuwe Aangenaam Klassiek najaarsaktie is Lalo's Symphony Espagnole met Maxim Vengerov voor een speciale prijs leverbaar. Moet U eigenlijk gewoon maar kopen. Ik ervaar dat de opnametechnieken steeds verder worden verfijnd. Een minder 'digitaal' geluid, een beter podium en een laagweergave welk ook voor de analoog-liefhebber aanvaardbaar is geworden. Op alle 3 de spelers komen deze deugden goed naar voren.

Als ik de SA versie draai van Norah Jones, bijvoorbeeld de track Seven Years valt me in vergelijk met de standaard cd de beduidend grotere rust op, gepaard aan een beter afgebakende ruimte. Ook is de cd een winner kwa kracht en warmte in de SA versie. Ik denk dat ik de Krell om z’n silky-zachte hoog toch maar weer boven de andere verkies. Overigens, alle bevindingen zijn "gedaan" in filterstand 1. Deze ervaar ik als de meest neutrale, maar ik kan me voorstellen dat in andere set-ups een andere filterstand zal worden geprefeerd. Hier zult U zelf uw voorkeur moeten bepalen.

Na een forse aarzeling aan de zijde van de softwarefabrikanten komt er nu een grote stroom SA cd’s los en dit veelal in de hybride versie, voor een prijs min of meer gelijk aan de normale cd. Wat prijzenswaardig is, gezien de terechte discussie omtrent de cd prijzen. De markt voor SA cd spelers wordt hierdoor opengebroken.De keuze voor de aankoop van een KRELL SACD standard ligt hiermee voor de hand. Ik heb vele cd's in SA versie beluisterd. Norah Jones/Krall/Barber enz. enz. Ook de 'betere' PCM opnamen zijn zeer aangenaam met deze Krell, maar door de minder ingrijpende filtering gekoppeld aan een grotere bandbreedte vallen matige opnamen genadeloos door de mand. Eerlijkheid heeft soms zijn prijs. Altijd biedt de Krell, mede door zijn fijnzinnige hoogweergave en een sterk afgetekend podium, een grote dosis muziekvreugde. Ook voor de meest kritische luisteraar, mag ik deze Krell Beauty dan ook zonder aarzeling aanbevelen!


© Copyright 1997-2003 Hifi Notes
Alle rechten voorbehouden
Bijgewerkt op: november 03, 2003