Koos Boshoven: Onlangs mocht ik U deelgenoot maken van
mijn bevindingen met de AUDIA FLIGHT ONE geïntegreerde 2 x 100 watt versterker.
Elders op de site kunt U dit verslag lezen. Ook had ik U beloofd verder te
"stoeien" met de voor-eindversterkerset van AUDIA. Welnu, dit is
absoluut geen strafwerk gebleken. Integendeel zelfs, zou ik zeggen.
Om met het begin te beginnen: de AUDIA FLIGHT PRE voorversterker. Achter het 2
cm dikke front -in dit geval zilver geanodiseerd, maar ook in zwart leverbaar-
openbaart zich van k(n)op tot staart een droom van een voorversterker. Niet
gehinderd door technische kennis heb ik maar 'ns even onder de
"motorkap" gekeken. Onder in de behuizing is de voedingsprint
gesitueerd met voor elk kanaal een 50VA trafo. Daamaast is er een 30VA trafo
ingezet voor de besturing.
Op het versterkerboard is bovendien per kanaal voorzien in een 4-voudige dubbel
gestabiliseerde voedingsregulatie ter minimalisering van interferentie tussen de
onderlinge versterkerpunten. De 2 gebalanceerde en 4 single-ended ingangen laten
zich over verzegelde relais met vergulde contacten schakelen. Naar de
volumeregeling is met zeer veel aandacht gekeken. Met stapjes van 0.5dB wordt
over een bereik van –90/+10dB een buitengewoon stabiel geluidsbeeld
geproduceerd, bij een constante impedantie en een frequentie-bereik van 3Hz/1MHz
!!! De afregeling van de AUDIA FLIGHT PRE staat volledig in CLASS A. De opbouw
van de 15 kg zware voorversterker ziet er voor "lekenogen" perfekt
uit. Ook een zwaar metalen afstandbediening als bij de FLIGHT ONE wordt
meegeleverd. U heeft met 8 knopjes "alles onder de duim". Een
verademing wanneer je dit vergelijkt met de veelvuldig toegepaste plastic 40+
knops afstandbedieningen.
Een zelfde perfekte bouw vinden we ook terug bij de AUDIA FLIGHT 50
eindversterker. Zoals de typeaanduiding doet vermoeden levert deze 30 kg zware
jongen 2 x 50 watt aan 8 Ohm. Het verdubbelt als volgt naar 2 x 100 aan 4 en 2 x
200 watt aan 2 Ohm. Het frequentiebereik is gelijk aan dat van de
voorversterker. De stijgsnelheid bedraagt bij 8 Ohm >200V/µS. Absoluut een
prachtig rapport dus. WBT luidsprekerklemmen, een keuze -middels een schakelaar-
van single-ended naar gebalanceerd gebruik en een powercord entree met
aan/uitschakelaar completeren de achterkant. Aan de voorzijde zijn enkel de
stand-by knop en het fraaie goed doordachte en uitgevoerde AUDIA logo zichtbaar.
Opgesteld in het SolidSteel 6.4 audiorek en geflankeerd door een COPLAND CDA822
cd-speler en Marantz SA17 super audio cd-speler, alsmede de MICHELL GYRODEK/RB
300/GOLDRING ELITE draaitafel als analoge bron, kunnen de luistersessies
aanvangen. Tijdens de testperiode heb ik ook nog heel kort naar de Krell SACD
speler kunnen luisteren. Koud uit de doos, in een andere set-up, was dit al
dermate veelbelovend, dat ik betreur dat dat ik deze niet in dit systeem mee kan
beoordelen.Tergelegentijd zal ik hier zeker graag op terugkomen.
De Copland cd-speler is middels een TRANSPARENT Balanced Music Link Ultra (BMLU)
op de voorversterker aangesloten. De versterkers onderling met de Balanced Music
Link Super. De eindversterker staat rechtstreeks via een AH! AC
DIREKT KB10 netkabel op de "muur". De overige apparatuur via de AH!
Offsetkiller met de AH! AC DIREKT KB10 netkabels.
Luidsprekerbekabeling een inmiddels bekende AH! LSD-ubbele versie.
Tussendoor had ik ook nog de beschikking over het laatste en (hoezee hoezee)
definitieve prototype van de nieuwe AH! MM/MC
RIAA/phonovoorversterker. Deze phonotrap is uittentreure ge-tweaked en
binnenkort als "must have" hebbeding voor een zeer vriendelijke prijs
leverbaar.
Het eerste vinyl wat ik beluister is Leos Janácek's Taras Bulba, een
orkestrhapsodie buitengewoon spannend georkestreerd. In het tweede deel is
plaats ingeruimd voor zeer zachte diepe orgeltonen. Met volle overtuiging staat
dit daar, dit ondanks het kleine formaat luidspreker, naast het uitbundige
koper, de houtblazers en prachtige strijkersklank ... De ProAc Future One
luidspreker met de open baffle bandtweeter/midden sectie laat elk detail
moeiteloos horen. In the Gypsy's Wife door Leonard Cohen wordt een prachtige
intieme sfeer opgeroepen. De LP stamt uit '79 maar lijkt volkomen tijdloos, met
de stem van Cohen prachtig in verhouding tot de instrumenten, waaronder viool,
accordeon, Dud (Arabische luit) gitaar en bas. Op de vrij onbekende lp van
Santana Marathon staat de track Aqua Marine. Alleen hiervoor moest je lp
eigenlijk al kopen. Meesterlijk gitaarspel van Carlos, fijnzinnige percussie
maar vooral die verlengde fretloze bas aan het eind ... het einde!!!
De ProAc's hebben inmiddels plaatsgemaakt voor de Sonus Faber Guarneri. Voor mij
persoonlijk nog altijd de mooiste Sonus. Sorry, Amati owners, maar dit heeft
alles te maken met m'n muziekvoorkeur. Dit is doorgaans kamermuziek aangevuld
met acoustische jazz en wereldmuziek. Een wat oudere lp van The Academy of St.
Martin-in-the Fields met de strijksonates van Rossini, maar wellicht moeten we
in dit volledig Italiaanse verband spreken van Il Academia San Martino di Campo,
is voorwaar wat eenvoudiger muziek, maar komt zo overtuigend over met die
perfekte strijkersbalans, dat ik de lp in z'n geheel beluister. Mari Boine live
is in de Copland gelegd. De track Skadja laat met een zeer hoog kippenvelgehalte
de zaal horen. Beginnend met een shakuhashi en haar stem ontvouwt zich een
nummer waar steeds een instrument aan wordt toegevoegd. Ontkennen helpt niet ...
je zit er gewoon bij. Iets meer gekunsteld kwa beeld, is mijn beleving bij
Patricia Barber's “I could eat your words” of de track “You gotta go
home”, maar toch zoooooo lekker. Bij dicht op de microfoon zingende dames zijn
vaak de S/T/F-klanken nogal benadrukt. Hier blijft dit echter uitstekend in
balans en onder controle. Ik draai van Sinatra de track Angel Eyes. Hij
zingt ... have fun all you happy people .… Nou Frank, dat lukt prima!
Wat een openheid, wat een detail en vooral, wat nam men vroeger schitterend op.
De cd komt uit de box The Capitol Years. Vraag dit als Kerstkado. Van Pink Floyd
draai ik van Dark Side of the Moon in de SACD versie het nummer Time. Ik ben
inmiddels helemaal AUDIA-FIEL. Ondanks de 50 watt ervaar ik zoveel kracht en
detail dat de FLIGHT 50 het vergelijk met de veel duurdere Theta Dreadnaught en
de Krell FPB 400cx maar eens moet aangaan.
De Guameri's worden gewisseld met de Sonus Faber Cremona. Andermaal Pink Floyd.
Enja, met de Krell ervaar ik een iets grotere authoriteit, meer kracht in het
laag, maar de "staging" blijft min of meer gelijk. Met de Theta kan ik
niet echt tot een voorkeur komen met de AUDIA. Zeker niet bij popmuziek. Bij
klassiek kies ik voor de fijnzinniger AUDIA. Een portemonnee kiest wel degelijk
mee ... dus ... de tweeduizend Euro maar in de knip gehouden! Het is niet alleen
Bush die het moeilijk heeft in de USA …
Uitvoerig is er naar de AUDIA FLIGHT PRE/FLIGHT 50 geluisterd. Altijd was er dat
verzorgde, volwassen, muzikaal geluid. De luidsprekers varieerden van de EPOS
ELS 3 tot de VIENNA ACOUSTICS BEETHOVEN, de ProAcs Future One en zo ongeveer de
gehele SONUS FABER lijn. De bediening is voor elke huisgenoot een
"makkie". De “look” van de hele serie een lust voor oog en oor.
Durob Audio biedt hiermee een zeer geraffineerde en veelzijdige productlijn. Ik
hoop dat de lijn snel wordt gecompleteerd met een CD-speler, maar dit lijkt
binnen afzienbare tijd te gaan lukken. Een waarschuwing is evenwel op z'n plaats
! Luisteren maakt buitengewoon hebberig! ZONDER AARZELING STEL IK DAT DE AUDIA
FLIGHT SERIE EEN GROTE VLUCHT ZAL NEMEN.
Ps Klik hier voor de website van Audia.